غزل ۶۰۵۵ - بی کشش نتوان برون از قید دنیا آمدن

بی کشش نتوان برون از قید دنیا آمدن
بی رسن از چاه هیهات است بالا آمدن ۱

بی کمند جذبه خورشید عالمتاب عشق
چون تواند شبنم از پستی به بالا آمدن ۲

عیسی از گرد علایق صاف شد بر چرخ رفت
نیست ممکن درد را از خم به مینا آمدن ۳

چشم بد بسیار دارد خودنمایی در کمین
چون شرر بیرون نمی یابد ز خارا آمدن ۴

هیچ کار از تیغ نگشاید در آغوش نیام
از سواد شهر می باید به صحرا آمدن ۵

هر گنه عذری و هر تقصیر دارد توبه ای
نیست غیر از زود رفتن عذر بیجا آمدن ۶

تا نگهبان تو شرم و مانع من دهشت است
هیچ فرقی نیست از ناآمدن تا آمدن ۷

باده بی آب، در خون می کشد بیمار را
پیش عاشق از مروت نیست تنها آمدن ۸

درد خونها خورد تا در سینه من بار یافت
در حریم عشق نتوان بی محابا آمدن ۹

صائب از سنگین رکابی در سبکباری گریز
تا توانی همچو کف بیرون ز دریا آمدن ۱۰