غزل ۶۱۴۳ - دشمن از غمخانه من شاد می آید برون

دشمن از غمخانه من شاد می آید برون
سیل روشن زین خراب آباد می آید برون ۱

دور گردان را به آتش رهنمایی می کند
از سپند من اگر فریاد می آید برون ۲

تا غبار خط ازان رخسار می گردد بلند
عاشقان را گرد از بنیاد می آید برون ۳

شهپر دولت فلک پرواز می گردد ز تیغ
این هما از بیضه فولاد می آید برون ۴

حاصل صورت پرستی غوطه در خون خوردن است
این صدا از تیشه فرهاد می آید برون ۵

رتبه آزادگی نتوان به کوشش یافتن
سرو و سوسن از زمین آزاد می آید برون ۶

از فقیر افزون توانگر آه حسرت می کشد
دود بیش از خانه آباد می آید برون ۷

ناله مظلوم استقبال ظالم می کند
از کمان پیش از نشان فریاد می آید برون ۸

سرخ رویی بی تعب صائب نمی آید به دست
این صدا از سیلی استاد می آید برون ۹