هوش مصنوعی: این متن شعری است که به بیان پندهای اخلاقی و عرفانی می‌پردازد. شاعر از افراد می‌خواهد که از رفتارهای ناپسند مانند بی‌ادبی، سیه‌کاری، پوچ‌گویی، کاهلی، ادعای بی‌جا، و شکوه بی‌مورد پرهیز کنند. همچنین، تأکید می‌کند که در مسیر عشق و عرفان، ادعاهای بی‌اساس نکنند و به جایگاه واقعی خود واقف باشند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، برخی از عبارات ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.

غزل ۶۱۷۴ - پیش هر ناشسته رویی وا مکن لب بیش ازین

پیش هر ناشسته رویی وا مکن لب بیش ازین
آبروی خود مبر در عرض مطلب بیش ازین ۱

گر شب خود را نمی سازی ز برق آه روز
روز خود را از سیه کاری مکن شب بیش ازین ۲

می شود زلف حواس از باد پیما تار و مار
پوچ گویان را مزن انگشت بر لب بیش ازین ۳

کاهلی خوابیده می سازد ره نزدیک را
خواب آسایش مکن بر پشت مرکب بیش ازین ۴

برنمی آید نفس از واصلان بحر عشق
دعوی عرفان مکن ای نامؤدب بیش ازین ۵

بر چراغان تجلی آستین افشان مشو
شکوه بیجا مکن از سیر کوکب بیش ازین ۶

برگریز ناخن تدبیر شد، دل وا نشد
این گره در کار ما مپسند یارب بیش ازین ۷

کعبه و بتخانه یکسان است صائب پیش سیل
حرف کفر و دین مگو با اهل مشرب بیش ازین ۸
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۸
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۶۱۷۳ - ای لب لعل ترا خون یمن در آستین
گوهر بعدی:غزل ۶۱۷۵ - عشق ما را ظرف دنیا برنتابد بیش ازین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.