غزل ۳۲۲۱ - الا حریم لیلیٰ، علیکم سلامی

اَلا حَریمَ لَیْلیٰ، عَلَیْکُمُ سَلامی
اَدَرْتُمُ عَلَیْنا صَفِیَّةَ الْمُدامِ ۱

فَذا رَبیعُ وَصْلٍ وَ نَوْبَةُ التَّلّاقی
وَ نِعْمَةٌ اَحاطَتْ جَمیعَةَ الْاَنامِ ۲

تَداوَلُوا کُؤُسًا وَاَسْکَرُوا رُؤُسًا
کَذا یَکُونُ حَقًا وَلیمَةُ الْکِرامِ ۳

فَوَصْلُکُمْ مَدیدٌ صِلُوا بِلَا انْقِطاعٍ
وَ نُزْلُکُمْ مَزیدٌ کُلُوا بِلا غَرامِ ۴

فَلا یَهیمُ قَلْبی بِظُلْمَةِ اللَّیالی
وَلا تَنامُ عَیْنی عَلَتْ عَنِ الْمَنامِ ۵