غزل ۶۳۸۰ - پیش از وصال، ترک تمنای خام کن

پیش از وصال، ترک تمنای خام کن
تا گل نیامده است علاج ز کام کن ۱

در همت از عقیق فرومایه کم مباش
تن در خراش دل ده و تحصیل نام کن ۲

بردار اگر کشند ملامتگران ترا
بر خود به صبر، روضه دارالسلام کن ۳

چیزی اگر طلب کنی از خلق، می طلب
دستی اگر دراز کنی پیش جام کن ۴

ما نیم مست و نرگس ساقی است نیمخواب
از نیم شیشه عشرت ما را تمام کن ۵

چشمت اگر به دولت بیدار می پرد
بر چشم خویش خواب فراغت حرام کن ۶

قانع مشو به دولت ده روزه جهان
از نام نیک، دولت خود مستدام کن ۷

هر نقش پای، گرده خورشید عارضی است
در پیش پای خویش ببین و خرام کن ۸

هر چند نیست صید ترا رتبه قبول
بال شکسته ناخنه چشم دام کن ۹

صائب سری بکش به گریبان بیخودی
گلگون فکر خویش ثریا خرام کن ۱۰