هوش مصنوعی:
این شعر از صائب تبریزی، بیانگر احساسات عمیق عاشقانه و عرفانی است. شاعر از بیخوابی، اضطراب، و سوزش عشق سخن میگوید و از مفاهیمی مانند بیداری، طوفان احساسات، و رازهای نهفته در دل یاد میکند. او با تصاویر زیبایی مانند گل، ماه، و صحرا، حالات درونی خود را به تصویر میکشد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، برخی از تصاویر و استعارات ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
غزل ۶۳۸۷ - در بیخودی گذشت زمان شباب من
در بیخودی گذشت زمان شباب من
شد پرده دار دولت بیدار خواب من ۱
نگذاشت آب در جگرم عشق خانه سوز
بی اشک شد ز تندی آتش کباب من ۲
نسبت به شور من رگ خوابی است گردباد
صحرا به گرد می رود از اضطراب من ۳
هرگز نمی برم به خرابات دردسر
از کاسه سرست چو فیلان شراب من ۴
درمانده نهفتن رازم که می پرد
چون نامه های روز قیامت نقاب من ۵
آن گوهرم که کشتی طوفان رسیده است
گنجینه مقرنس گردون ز آب من ۶
مانند سرو پای فشردم درین چمن
هر چند طوق فاختگان شد رکاب من ۷
چون گل خمار خنده شیرین کشیده ام
از عیش تلخ شکوه ندارد گلاب من ۸
خط ابر رحمت است گلستان حسن را
بر روی خویش تیغ مکش آفتاب من ۹
چون ماه نو همان ز تواضع دو تا شوم
گر نه سپهر بوسه زند بر رکاب من ۱۰
جمعیتی که از دل ویران به من رسید
سهل است گنج اگر طلبند از خراب من ۱۱
از ناله شیشه در جگر سنگ بشکند
چون کاسه تهی لب حاضر جواب من ۱۲
صائب برون نمی روم از فکر آن غزال
چین کردن کمند بود پیچ و تاب من ۱۳
شد پرده دار دولت بیدار خواب من ۱
نگذاشت آب در جگرم عشق خانه سوز
بی اشک شد ز تندی آتش کباب من ۲
نسبت به شور من رگ خوابی است گردباد
صحرا به گرد می رود از اضطراب من ۳
هرگز نمی برم به خرابات دردسر
از کاسه سرست چو فیلان شراب من ۴
درمانده نهفتن رازم که می پرد
چون نامه های روز قیامت نقاب من ۵
آن گوهرم که کشتی طوفان رسیده است
گنجینه مقرنس گردون ز آب من ۶
مانند سرو پای فشردم درین چمن
هر چند طوق فاختگان شد رکاب من ۷
چون گل خمار خنده شیرین کشیده ام
از عیش تلخ شکوه ندارد گلاب من ۸
خط ابر رحمت است گلستان حسن را
بر روی خویش تیغ مکش آفتاب من ۹
چون ماه نو همان ز تواضع دو تا شوم
گر نه سپهر بوسه زند بر رکاب من ۱۰
جمعیتی که از دل ویران به من رسید
سهل است گنج اگر طلبند از خراب من ۱۱
از ناله شیشه در جگر سنگ بشکند
چون کاسه تهی لب حاضر جواب من ۱۲
صائب برون نمی روم از فکر آن غزال
چین کردن کمند بود پیچ و تاب من ۱۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۳
۳۲۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۶۳۸۶ - عرض صفا به اهل هنر می کنی مکن
گوهر بعدی:غزل ۶۳۸۸ - بارست خنده بر دل کلفت پرست من
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.