هوش مصنوعی: این شعر از صائب تبریزی به بیان ناپایداری و خطرهای جهان می‌پردازد و با تصاویر مختلف مانند سیل، شمشیر، و آتش، ناامنی و بی‌قراری زندگی را نشان می‌دهد. شاعر از خوابیدن در چنین شرایطی تعجب می‌کند و بر بیداری و هشیاری تأکید دارد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق فلسفی و تصاویر پیچیدهٔ شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی مضامین مانند مرگ و ناامنی جهان نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

غزل ۶۶۷۹ - زیر پای چرخ کجرفتار چون خوابد کسی؟

زیر پای چرخ کجرفتار چون خوابد کسی؟
در ره این سیل بی زنهار چون خوابد کسی؟ ۱

خواب مستی از در و دیوار می جوشد چو می
در خرابات جهان هشیار چون خوابد کسی؟ ۲

در سرایی کز در و دیوار سیل آید برون
بی خبر چون صورت دیوار چون خوابد کسی؟ ۳

نوک خاری از گلستان جهان بیکار نیست
در چنین هنگامه ای بیکار چون خوابد کسی؟ ۴

تشنه خون است تیغ آبدار کهکشان
زیر این شمشیر بی زنهار چون خوابد کسی؟ ۵

شور بلبل سبزه خوابیده در گلشن نهشت
در چنین فصلی درین گلزار چون خوابد کسی؟ ۶

چشم بیداری است هر کوکب درین وحشت سرا
در میان اینقدر بیدار چون خوابد کسی؟ ۷

آسمان چون خانه زنبور آتش دیده است
در ته این سقف آتشبار چون خوابد کسی؟ ۸

تنگنای چرخ صائب نیست مأوای حضور
در دهان شیر و کام مار چون خوابد کسی؟ ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۰۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۶۶۷۸ - یاد دارد تخت شاهان قلزم خضرا بسی
گوهر بعدی:غزل ۶۶۸۰ - دل چه افتاده است در این خاکدان بندد کسی؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.