غزل ۶۷۳۳ - سر به جیب فکر بر تا از فلک بیرون شوی

سر به جیب فکر بر تا از فلک بیرون شوی
بر کمی زن تا چو ماه عید روزافزون شوی ۱

لب ببند از گفتگو تا راه گفتارت دهند
بگذر از چون و چرا تا محرم بیچون شوی ۲

آسیا گردد به گرد دانه چون گردید پاک
فرد شو تا نقطه پرگار نه گردون شوی ۳

خسروان را دشمنی چون کشور بیگانه نیست
از سر غفلت مباد از حد خود بیرون شوی ۴

خاک پای خاکساران کیمیای حکمت است
پیش خم زانوی خود ته کن که افلاطون شوی ۵

از میان بردار دیوار صدف را ای گهر
تا چو موج صافدل یکرنگ با جیحون شوی ۶

از خیال چشم لیلی شرم کن ای شوخ چشم
واله چشم غزالان چند چون مجنون شوی؟ ۷

سیم و زر رانیست در میزان بینش اعتبار
همچنان در پله خاکی اگر قارون شوی ۸

سرو را یک مصرع از قید خزان آزاد کرد
زنده جاوید می گردی اگر موزون شوی ۹

علت از معلول و رزق از جان نمی گردد جدا
چند صائب زیر بار منت هر دون شوی؟ ۱۰