غزل ۶۸۵۰ - دل مرا به نگاهی ز من برآوردی

دل مرا به نگاهی ز من برآوردی
سخن نکرده مرا از سخن برآوردی ۱

به روی گرم، دو صد شمع پای در گل را
نفس گداخته از انجمن برآوردی ۲

چه سروها و چه شمشادها موزون را
به یک نسیم خرام از چمن برآوردی ۳

به یک اشاره شهیدان غرقه در خون را
چو آفتاب ز صبح کفن برآوردی ۴

ز میوه های بهشتی، هزار زاهد را
به جلوه دادن سیب ذقن برآوردی ۵

به بوی زلف معنبر، غزال مشکین را
چو نافه موی کشان از ختن برآوردی ۶

دل رمیده چه باشد، که ماه کنعان را
به شیوه های غریب از وطن برآوردی ۷

گرفت شعله حسن تو رنگ نیلوفر
بنفشه تا ز گل و یاسمن برآوردی ۸

به آب و رنگ عقیق تو چشم بد مرساد!
که خون ز چشم سهیل یمن برآوردی ۹

عنان به خامه آتش زبان مده صائب
که دود از دل اهل سخن برآوردی ۱۰