غزل ۶۸۸۴ - همین نه در نظر ای سیمبر نمی آیی

همین نه در نظر ای سیمبر نمی آیی
ز سرکشی تو به اندیشه درنمی آیی ۱

ز چشم شور تو چون ایمنی ز غلطانی
چرا برون ز صدف چون گهر نمی آیی؟ ۲

همیشه در نظری و ز لطافت سرشار
مرا چو نور نظر در نظر نمی آیی ۳

کناره کردن از آغوش نامرادان چیست؟
تو کز کمال لطافت به برنمی آیی ۴

سری به گوشه دل می توان نهفته کشید
مرا به ظاهر اگر در نظر نمی آیی ۵

چو می کند خبر آمدن مرا بیهوش
چرا به کلبه من بی خبر نمی آیی؟ ۶

اشاره کن که دلت را به آه نرم کنم
اگر به سرکشی خویش برنمی آیی ۷

ستم به دست و لب خود بسا که خواهی کرد
نفس گسسته مرا گر به سر نمی آیی ۸

به بوی پیرهنی یاد کن عزیزان را
اگر ز مصر به کنعان دگر نمی آیی ۹

شود نهفته مه از دیده در مهی دو سه روز
تو ماه ماه ز منزل بدر نمی آیی ۱۰

به وعده ای دگر امیدوار ساز مرا
ز سرکشی به سر وعده گر نمی آیی ۱۱

مرا بس است پیامی برای جان بخشی
به پرسش من دلخسته گر نمی آیی ۱۲

قدم ز خانه برون نه به فصل گل صائب
به رنگ غنچه گر از پوست برنمی آیی ۱۳