غزل ۶۸۹۰ - ای آن که دل به دولت بیدار بسته ای

ای آن که دل به دولت بیدار بسته ای
در راه برق، سد خس و خار بسته ای ۱

ای بی خبر که تقویت نفس می کنی
غافل مشو که گرگ به پروار بسته ای ۲

در پیش هر که غیر خدا بسته ای کمر
زنهار پاره ساز که زنار بسته ای ۳

یک سو فکنده ای ز نظر پرده حیا
بر دل هزار پرده زنگار بسته ای ۴

سازی روان ز هر مژه صد کاروان اشک
گر وا کنند آنچه تو در بار بسته ای ۵

سیلاب حادثات ترا می کند ز جا
دامن اگر به دامن کهسار بسته ای ۶

تاج زرست جای تو کوتاه بین و تو
دل بر صدف چو گوهر شهوار بسته ای ۷

خواهی به باد داد سر سبز خود چو شمع
زینسان که دل به طره طرار بسته ای ۸

جز شکوه حرفی از تو تراوش نمی کند
از شکر یک قلم لب اظهار بسته ای ۹

نقد حیات داده ای از دست رایگان
چون سکه دل به درهم و دینار بسته ای ۱۰

غیر از سیاه کردن اوراق عمر خویش
صائب دگر چه طرف ز گفتار بسته ای؟ ۱۱