غزل ۶۹۳۹ - تسکین دل به زلف پریشان چه می کنی؟

تسکین دل به زلف پریشان چه می کنی؟
این شعله را خموش به دامان چه می کنی؟ ۱

هر ذره ای سپند رخ آتشین توست
ای آفتاب روی، نگهبان چه می کنی؟ ۲

یوسف حریف سیلی اخوان نمی شود
ای ساده لوح گل به گریبان چه می کنی؟ ۳

در خاک نرم، نخل هوس ریشه می کند
چندین ملایمت به نگهبان چه می کنی؟ ۴

مصر از فروغ روی تو آتش گرفته است
خود را نهفته در چه کنعان چه می کنی؟ ۵

روی ترا به خون شهیدان چه حاجت است؟
از لاله زیب کان بدخشان چه می کنی؟ ۶

آیینه پیش رو نه و سیر بهشت کن
با این رخ شکفته گلستان چه می کنی؟ ۷

این مصرع بلند ز خاطر نمی رود
ای سروناز این همه جولان چه می کنی؟ ۸

دل نیست گوهری که ز کف رایگان دهند
انگشت خویش زخمی دندان چه می کنی؟ ۹

صائب ز آب خضر نکرده است کس زیان
با تیغ او مضایقه جان چه می کنی؟ ۱۰