هوش مصنوعی:
شاعر از خنده بیهوده خود ناراحت است و نگران است که عمرش مانند گل به سرعت بگذرد.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عمیق فلسفی درباره گذرایی زندگی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد.
شماره ۳۳۰ - داغم از خنده بیهوده خود، می ترسم
داغم از خنده بیهوده خود، می ترسم
که چو گل مدت عمرم به شکفتن گذرد ۱
که چو گل مدت عمرم به شکفتن گذرد ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
۴۲۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۲۹ - رهنوردی که مدارش به توکل گذرد
گوهر بعدی:شماره ۳۳۱ - قطع امید ازان زلف دوتا نتوان کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.