هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که از تشبیهات زیبایی مانند چشمان معشوق به محراب و ساغر، و صحنههای طبیعت مانند گلستان و شبنم استفاده میکند. شاعر با زبان نمادین، احساسات عمیق و روحانی خود را بیان میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، درک عمیق تشبیهات و نمادهای بهکاررفته نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۳۸۹ - (چشمت که راه توبه احباب می زند
(چشمت که راه توبه احباب می زند
ساغر به طاق ابروی محراب می زند) ۱
(یک صبحدم به طرف گلستان گذشته ای
شبنم هنوز بر رخ گل آب می زند؟) ۲
ساغر به طاق ابروی محراب می زند) ۱
(یک صبحدم به طرف گلستان گذشته ای
شبنم هنوز بر رخ گل آب می زند؟) ۲
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۲
۳۳۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۸۸ - پیش ازین سینه ام از چاک گلستانی بود
گوهر بعدی:شماره ۳۹۰ - چون لاله هر که باده حمرا نمی زند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
