هوش مصنوعی: تکیه‌گاه مردم، لطف خداوند است و ماهی‌ها نیز آب دریا را به‌عنوان بستر و بالین خود کافی می‌دانند.
رده سنی: همه سنین متن دارای مفاهیم معنوی و فلسفی است که برای درک بهتر، نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد، اما زبان ساده آن امکان فهم برای سنین پایین‌تر را نیز فراهم می‌کند.

شماره ۱۹۶ - تکیه گاه خلق، لطف حق تعالی بس بود

تکیه گاه خلق، لطف حق تعالی بس بود
بستر و بالین ماهی آب دریا بس بود ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
کانال گوهرین در ایتا
۳۵۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۹۵ - میکشان را باده گلرنگ خندان می کند
گوهر بعدی:شماره ۱۹۷ - دور ساغر بی هوای ابر پا در گل بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.