هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی است که بر اهمیت شناخت حقیقت، عشق و فداکاری در راه آن تأکید دارد. شاعر از مجاز و ظاهرگرایی دوری میجوید و عشق حقیقی را با تمام دردها و سختیهایش میستاید. همچنین، بر ارزش وقت و زندگی در لحظه و رسیدن به وحدت و وصال با معشوق اشاره میکند.
رده سنی:
16+
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای نوجوانان کمسنوسال دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند فداکاری در عشق و پذیرش درد ممکن است برای گروههای سنی پایین نامفهوم یا سنگین باشد.
غزل ۳۶ - هرکه آئین حقیقت نشناسد ز مجاز
هرکه آئین حقیقت نشناسد ز مجاز
در سراپرده رندان نشود محرم راز
یا که بیهوده مران نام محبت به زبان
یا چو پروانه بسوز از غم و با درد بساز
مگذارید قدم بیهده در وادی عشق
کاندر این مرحله بسیار نشیب است و فراز
آنقدر حلقه زنم بر در میخانه عشق
تا کند صاحب میخانه به رویم در باز
دم غنیمت بود ای دوست در این دم زیرا
آنچه از عمر ز کف رفت دگر ناید باز
هرکه شد معتکف اندر حرم کعبه دل
حاش لله که شود معتکف کوی مجاز
بهتر از جنت و حور است همانا وحدت
وصل دلدار و لب جوی و می و نغمه ساز
در سراپرده رندان نشود محرم راز
یا که بیهوده مران نام محبت به زبان
یا چو پروانه بسوز از غم و با درد بساز
مگذارید قدم بیهده در وادی عشق
کاندر این مرحله بسیار نشیب است و فراز
آنقدر حلقه زنم بر در میخانه عشق
تا کند صاحب میخانه به رویم در باز
دم غنیمت بود ای دوست در این دم زیرا
آنچه از عمر ز کف رفت دگر ناید باز
هرکه شد معتکف اندر حرم کعبه دل
حاش لله که شود معتکف کوی مجاز
بهتر از جنت و حور است همانا وحدت
وصل دلدار و لب جوی و می و نغمه ساز
۴۴۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۵ - مگر شد سینهام شب وادی طور
گوهر بعدی:غزل ۳۷ - زاهد خودپرست کو تا که ز خود رهانمش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
