شماره ۳۰۴ - ای باد، ازان بهار خبر ده که تا کجاست

ای باد، ازان بهار خبر ده که تا کجاست
دزدیده زان نگار خبر ده که تا کجاست ۱

گر هیچ در رهی گذرانش رسیده ای
یک ره ازان سوار خبر ده که تا کجاست ۲

من همچو گل بسوختم از آفتاب غم
آن سرو سایه دار خبر ده که تا کجاست ۳

من ز آب دیده شربت غم نوش می کنم
آن لعل خوشگوار خبر ده که تا کجاست ۴

خونم ز غم چو نافه بماند اندرون پوست
آن زلف مشکبار خبر ده که تا کجاست ۵

جانم چو سرمه سوده شد از سنگ آرزو
آن چشم پر خمار خبر ده که تا کجاست ۶

ای پیک تیز رو، برو، آن یار را بپرس
کز من برفت یار، خبر ده که تا کجاست ۷

ای مرغ نامه بر، پر تو گر نوشته شد
باز آی زینهار خبر ده که تا کجاست ۸

خسرو که این حدیث ز یاری شنیده ای
بر پر، وزان دیار خبر ده که تا کجاست ۹