شماره ۳۳۷ - کجاست دل که غمت را نهان تواند داشت

کجاست دل که غمت را نهان تواند داشت
به صبر کوشد و خود را بر آن تواند داشت ۱

به کام دشمنم از هجر و دوستی نه که او
دلی به سوی من ناتوان تواند داشت ۲

کشید خصم تو تیغ و مرا شفیعی نه
که دست مصلحتی در میان تواند داشت ۳

ببرد دزد غم دل که یار خواب آلود
چگونه پاس دل دوستان تواند داشت ۴

خراب چشم خودم وین نه آن می است که چشم
شراب خوار مرا میهمان تواند داشت ۵

بسوزم و نزنم دم که نیست همدردی
که راز سوخته ای را نهان تواند داشت ۶

همی کشند که نامش مبر، چو در دلم اوست
زیان چگونه زبان در دهان تواند داشت ۷

نماند از مه و خورشید نازنین مرا
حیات باد که او جایشان تواند داشت ۸

متاع عمر که بر باد می رود از دست
مگر که لشکر رطل گران تواند داشت ۹

عنایتی بکن، ای دوست، بنده خسرو را
سر نیاز بر آن آستان تواند داشت ۱۰