شماره ۶۳۲ - ای خوش آن وقتی که آن بدعهد با ما یار بود

ای خوش آن وقتی که آن بدعهد با ما یار بود
این متاع درد را در کوی او بازار بود ۱

بوستانها کاندر او بودیم خوش با دوستان
آن همه گلها تو پنداری سراسر خار بود ۲

بارها بینم به خود آن عیش را یاد آورم
کاین همان مرغی ست یارب کاندر آن گلزار بود ۳

می که گفتم چاشنی کن نی گمان بود بد
لیک مقصودم دوای سینه افگار بود ۴

گر دلم دشمن گرفتی اینچنینش هم مسوز
کاخر ار امروز دشمن گشت، وقتی یار بود ۵

دوش بیرون ریختم خونابه دل پیش چشم
عقل را محرم نکردم کاندر آن اغیار بود ۶

دیده گر فردا مرا خصمی کند بر حق بود
زانکه مسکین بهر من بسیار شب بیدار بود ۷

تا نگویی، ساقیا، کز می چنین بی خود شدم
داروی بیهوشیم آن شکل و آن رفتار بود ۸

بیم تیغم نیست، لیکن این سر کم بخت را
دوست می دارم، که زیر پای تو بسیار بود ۹

شب همی گشتم عسس، بگرفت در کویت مرا
درد کردش دل، ز بس نالیدن من زار بود ۱۰

خسروا، دل بد مکن از نامرادیهای دهر
کاسمان را کین همه با مردم هشیار بود ۱۱