هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که به موضوعاتی مانند عشق، رنج، بخشش، و رفتارهای انسانی می‌پردازد. شاعر تأکید می‌کند که آه و ناله در عشق گناه نیست، نگاه بیدلان به صنع یزدان است، و نباید با صاحبدلان با خواری رفتار کرد. همچنین، اشاره می‌کند که هر کس سنگی در راه دیگری می‌گذارد، در حقیقت برای خود چاهی می‌کند. متن به اهمیت بخشش و درک رنج دیگران نیز می‌پردازد.
رده سنی: 15+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، برخی از مضامین مانند عشق و رنج نیاز به بلوغ فکری دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.

شماره ۷۹۲ - گر کسی در عشق آهی می کند

گر کسی در عشق آهی می کند
تو نپنداری گناهی می کند ۱

بیدلی گر می کند جایی نظر
صنع یزدان را نگاهی می کند ۲

با دم صاحبدلان خواری مکن
کان نفس کار سپاهی می کند ۳

آنکه سنگی می نهد در راه من
از برای خویش چاهی می کند ۴

گر بنالد خسته ای، معذور دار
زحمتی دارد که آهی می کند ۵

عشق را آنکو سپر سازد ز عقل
دفع کوهی را به کاهی می کند ۶

گر کند رندی نظر بازی رواست
محتسب هم گاه گاهی می کند ۷

یکدم از خاطر فراموشم نشد
آنکه یاد من به ماهی می کند ۸

چند نالیدیم، خود هرگز نگفت
کاین تضرع دادخواهی می کند ۹

گر چه خسرو را ازین غم بیم هاست
هم امیدش را پناهی می کند ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۴۷۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۹۱ - شکل موزونت که در دل جا کند
گوهر بعدی:شماره ۷۹۳ - بر رخت چون زلف پر خم بگذرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.