خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه و عارفانه است که در آن شاعر از درد عشق، جدایی و رنج‌های روحی خود می‌گوید. او از عشق نافرجام، نگاه نکردن به دیگران به دلیل دل‌بستگی به معشوق، و بار غم‌هایی که تنها بر دل او می‌بارد سخن می‌گوید. همچنین، اشاراتی به مفاهیمی مانند کفر و زهد دارد و در نهایت، از بیان رنج‌های خود به در و دیوار یاد می‌کند.

رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات مانند کفر و زهد ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

دلی کاو عاشق روییست در گلزار نگشاید
گر کاندر دل یاری ست از اغیار نگشاید

رو، ای باد و تماشا دیگران را بر بسوی گل
که ما را غنچه پر خون است، در گلزار نگشاید

چه طالع دارم این کز آسمان یک کاروان غم
که آید بر زمین، جز بر دل من بار نگشاید

مرا در کار خود کند است دندان، زان ترش ابرو
بدین دندان که من دارم گره از کار نگشاید

اسیر کفر گیسوی صنم چون برهمن باید
که گر رگهای او بگسلد گره زنار نگشاید

زند بسیار لاف زهد و تقوی پارسا، لیکن
همان بهتر که چشم خود در آن رخسار نگشاید

به جرم عشق اگر کافر کنندم خلق گو، می کن
مرا باری زیان هرگز به استغفار نگشاید

چه ساعت بود آن کاندر رخ او سرخ شد چشمم
که جز خون هر دمی زین دیده بیدار نگشاید

دل خود با در و دیوار خالی می کند خسرو
بمیرد گر غم خود با در و دیوار نگشاید

«امیرخسرو دهلوی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir