هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و استعارههای غنی، به توصیف معشوق و احساسات خود میپردازد. عناصری مانند زلف، لعل، آتش، آب کوثر، و نیلوفر برای بیان زیبایی و جذابیت معشوق به کار رفتهاند. شاعر همچنین از مفاهیم عرفانی مانند آب حیات (خضر) و اسکندر برای عمق بخشیدن به معنا استفاده کرده است.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین، برخی از استعارهها و تشبیهها ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۱۱۶۷ - زلف تو هر موی و بادی در سرش
زلف تو هر موی و بادی در سرش
لعل تو هر گنج و خوبی بر درش ۱
هست رویت شعله آتش، ولی
شسته اند از هفت آب کوثرش ۲
من نگردم گرد آن چشمه، ولی
باد پیچیده ست بر نیلوفرش ۳
خانه ای کانجا تویی پرده مبند
کافتاب اندر نیاید از درش ۴
چشم من در سبزه خط تو یافت
چشمه ای کز خضر جست اسکندرش ۵
ز آب میرد آتش و روشن تر است
آتشین رویی که خوی دارد برش ۶
آن ز ره کز زلف در بر کرده ای
آه خسرو بس بود پیکان گرش ۷
لعل تو هر گنج و خوبی بر درش ۱
هست رویت شعله آتش، ولی
شسته اند از هفت آب کوثرش ۲
من نگردم گرد آن چشمه، ولی
باد پیچیده ست بر نیلوفرش ۳
خانه ای کانجا تویی پرده مبند
کافتاب اندر نیاید از درش ۴
چشم من در سبزه خط تو یافت
چشمه ای کز خضر جست اسکندرش ۵
ز آب میرد آتش و روشن تر است
آتشین رویی که خوی دارد برش ۶
آن ز ره کز زلف در بر کرده ای
آه خسرو بس بود پیکان گرش ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۳۶۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۶۶ - از خدنگ غمزه دلدوز خویش
گوهر بعدی:شماره ۱۱۶۸ - آنکه از جان دوست تر می دارمش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
