شماره ۱۴۵۷ - نیامده ست به چشم آدمی بدین سانم

نیامده ست به چشم آدمی بدین سانم
پری و یا ملکی، چیستی، نمی دانم؟ ۱

نظر به روی تو کرده دو دیده حیران شد
تو رفتی از نظر و من هنوز حیرانم ۲

گمان مبر که گذارم ز دست دامن تو
اگر چه از دو جهان آستین برافشانم ۳

چنان مقابل تو باد عاشقی در سر
همی روم که به شمشیر رو نگردانم ۴

گر، ای سوار، کمان در کشی به کشتن من
سپر ز دیده بود گاه تیر بارانم ۵

دریده پرده دل تیر غمزه تو، چنانک
شکاف گشت همه رازهای پنهانم ۶

به صبر گفتم «یک لحظه مونس من باش »
جواب داد که «از هجر نیست درمانم » ۷

کرشمه تو و جور رقیب و درد فراق
بدین صفت من بیچاره زیست نتوانم ۸

خوش آن زمان که حریف معاشران بودم
فراغ شاهد و می بود و برگ بستانم ۹

ندانم آن همه هم صحبتان کجا رفتند؟
که هیچ بار نیامد خبر از ایشانم ۱۰

کنون ز دولت عشقت امید خسرو نیست
که بیش جمع شود خاطر پریشانم ۱۱