شماره ۱۷۵۳ - مهی در آمده و در درونه جا کرده

مهی در آمده و در درونه جا کرده
برفته جان و به تو جای خود رها کرده ۱

چه چشمها که به ره ماند بهر آمدنت
چه دیده ها که سمند تو زیر پا کرده ۲

نبود قیمت یوسف ز هفده قلب فزون
هزار جانت فزون یوسفان بها کرده ۳

نعوذبالله گویم که پیش چشم تو باد
هر آنچه چشم تو بر روزگار ما کرده ۴

خیالت آمده هر دم ز بهر کشتن من
دویده گریه من پیش و مرحبا کرده ۵

نپرسد از تو کسی گر چه از کرشمه و ناز
قصاص می کنی و بر گناه ناکرده ۶

مرا به سایه بالای خود یکی بنواز
که سرو نیز گهی سایه بر گیا کرده ۷

تو خیره دیدنی من نگر که هر باری
غبار خنگ من درویزه از صبا کرده ۸

به جان خزیده دلم از تو بوسه ها، وان را
ذخیره بهر زمین بوس پادشا کرده ۹

دعای خسرو جز دیدن جمال تو نیست
به پیش دیده خود هر کجا دعا کرده ۱۰