هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی بیانگر عشق و شوق بیپایان شاعر به جمال الهی است. شاعر در هر حال و قالی تنها جمال خدا را میجوید و جز روی او چیزی نمیبیند. او از همه تعلقات دنیوی رها شده و تنها به عشق الهی مشغول است. حتی در مستی نیز جمال خدا را طلب میکند و جسم و جان خود را فدای ذات یاهو کرده است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از اصطلاحات خاص عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین نیاز به سطحی از بلوغ فکری برای درک مفاهیم معنوی و عشق الهی وجود دارد.
غزل ۵۴ - بهر حالی جمال الله جویم
بهر حالی جمال الله جویم
بهر قالی جمال الله جویم
بجز رویش نه بینم هیچ چیزی
ز شوق جان جمال الله جویم
ز پیش و پس ، خبر هرگز ندارم
ز این و آن جمال الله جویم
بمستی یار یاران گرچه مستم
بمستی هم جمال الله جویم
طریق عشق مارا نیست دیگر
بهر ذره جمال الله جویم
فدا شد جسم و جان در ذات یاهُو
بهستی هم ، جمال الله جویم
بهر قالی جمال الله جویم
بجز رویش نه بینم هیچ چیزی
ز شوق جان جمال الله جویم
ز پیش و پس ، خبر هرگز ندارم
ز این و آن جمال الله جویم
بمستی یار یاران گرچه مستم
بمستی هم جمال الله جویم
طریق عشق مارا نیست دیگر
بهر ذره جمال الله جویم
فدا شد جسم و جان در ذات یاهُو
بهستی هم ، جمال الله جویم
۵۴۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۳ - می نالم از عشق تو ، جان را خبر نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
