شماره ۱۹۵۹ - هر کسی را هوای سیم و زری

هر کسی را هوای سیم و زری
من مسکین و داغ سیمبری ۱

هست در خون ز گریه مردم چشم
چون کریمی به دست بدگهری ۲

شبم ار تا قیامت است، چه باک
گر ز روی توام دمد سحری ۳

توبه یک غمزه بشکنی، گر من
کشم از عقل و جان و دل حشری ۴

هر که جانیش هست و جانان نیست
او ندارد ز زندگی اثری ۵

آهنی می شود ربوده سنگ
نه کم است از جماد جانوری ۶

بهر من گر جهان شود پر غم
گر ز یار است، باد بیشتری ۷

پند گویا، ترا چه درد کنند؟
زخم پیکان به سینه دگری ۸

خورش صوفیان جگر باشد
نقل می خوارگان بود گزری ۹

همه کس ذوق خرمی گیرد
ذوق غم گیر، خسروا، قدری ۱۰