شمارهٔ ۲۹ - و او راست

ای جهانی ز تو به آزادی
بر من از تو چراست بیدادی ۱

دل من دادی و نبود مرا
از دل بیوفای تو شادی ۲

دل دهان دل به دوستی دادند
تومرا دل به دشمنی دادی ۳

قصدکردی به دل ربودن من
برهلاک دلم بر استادی ۴

تا دلم نستدی نیاسودی
چون توان کرد از تو آزادی ۵

دل ببردی و جان شد از پس دل
ای تن اندر چه محنت افتادی ۶

بردل دوستان فرامشتی
بر دل دشمنان همه یادی ۷