شماره ۹۲ - ماه دو هفته را نبود نور روی دوست

ماه دو هفته را نبود نور روی دوست
باغ شکفته را نبود رنگ و بوی دوست ۱

با حاجیان شهر نشینیم و کرده ایم
کعبه ز کوی دلبر و قبله ز روی دوست ۲

هرکو ز خود نرست نیفتد بدام یار
هر کو ز خود نرفت نیاید بکوی دوست ۳

یارب تو روی دوست بدین عاشقان نما
کین جمع مانده اند پریشان چو موی دوست ۴

بر یاد روی دوست دل خود همی کنند
خرم چو روی دلبر و خوش همچو خوی دوست ۵

گر پیش دل چراغ ز خورشید و مه کنی
بی شمع عشق ره نبرد دل بسوی دوست ۶

کس را بغیر او بسوی او دلیل نیست
هان تا بعقل خود نکنی جست و جوی دوست ۷

باشد غزل ترا نه مگر وصف حسن یار
باشد سخن فسانه مگر گفت و گوی دوست ۸

بر روی روزگار چو چیزی نیافتم
تا بشکنم بدیدن آن آرزوی دوست ۹

منزل بباغ کردم و ایام خویش را
با سرو و گل همی گذرانم ببوی دوست ۱۰

با روزگار سیف غمش کرد آنچه کرد
شادی بروزگار گدایان کوی دوست ۱۱