شماره ۱۳۴ - ای چو انجم جیش حسنت بی عدد

ای چو انجم جیش حسنت بی عدد
ماه از روی تو می خواهد مدد ۱

محرم قرب ترا میقات وصل
مجرم بعد ترا شمشیر حد ۲

وی الف قدی که بی وصل توم
حرف با تشدید هجران یافت مد ۳

در حساب حسن تو بی کار شد
راست چون دست اشل انگشت عد ۴

رفتی و اندوه تو در دل بماند
همچونم در خاک و گرد اندر نمد ۵

صبر در دل زآتش هجران تو
جا نمی گیرد چو آب اندر سبد ۶

منکر هجرت عذابی می کند
مرده دل را که هست از تن لحد ۷

سنگ دل از گازر اندوه تو
می خورد چون جامه چرکین لگد ۸

آفتابا در فراقت هر نفس
صبح شوق از شرق جانم می دمد ۹

بی مه رویت که شب روزست ازو
آفتاب از سایه ما می رمد ۱۰

سیف فرغانی بعشقت نادرست
زین دل خود رای و عقل بی خرد ۱۱