هوش مصنوعی: این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و زیبایی معشوق خود سخن می‌گوید و از ناتوانی در توصیف کامل آن احساسات و زیبایی‌ها می‌نالد. شاعر از تناقض‌ها و شگفتی‌های عشق و معشوق سخن می‌گوید و از این که چگونه این عشق بزرگ در جهان محدود جای می‌گیرد، تعجب می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند غم و دلتنگی ممکن است برای کودکان مناسب نباشد.

شماره ۱۴۶ - درین سخن صفت حسن یار چون گنجد

درین سخن صفت حسن یار چون گنجد
حساب بی عدد اندر شمار چون گنجد ۱

درین جهان که مرا بهره زوست دلتنگی
چو عشق یار نگنجید یار چون گنجد ۲

بعالمی که ز زلف و رخش اثر باشد
درو دو رنگی لیل و نهار چون گنجد ۳

چو ماه اشرقت الارض بر جهان تابد
در آسمان و زمین نور و نار چون گنجد ۴

ز شرم روی چو گلزار او عجب دارم
که در فضای جهان نوبهار چون گنجد ۵

ندای وصلش در گوش خلق چون آید
فروغ رویش در روز بار چون گنجد ۶

من از شگرفی آن مه همیشه در عجبم
که روز وصل مرا در کنار چون گنجد ۷

امیدم ارچه فراخست دست تنگی هست
ببین که در کف من آن نگار چون گنجد ۸

منش نیامدم اندر نظر، در آن چشمی
که سرمه راه نیابد غبار چون گنجد ۹

غم تو و دل مسکین سیف فرغانی!
درین طویله در شاهوار چون گنجد ۱۰

بکام خویش غمش جای ساخت در دل من
وگرنه در دهن مور مار چون گنجد ۱۱
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۴۱۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۴۵ - در دل از عشق کسی گر خار خارت اوفتد
گوهر بعدی:شماره ۱۴۷ - مرا در دل غم جان می نگنجد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.