شماره ۱۹۶ - دل تندرست گشت چو بیمار عشق شد

دل تندرست گشت چو بیمار عشق شد
وز خود برست هر که گرفتار عشق شد ۱

خسته دلان غم زپی دردهای خویش
درمان ازو خوهند که بیمار عشق شد ۲

درخواب غفلتند همه خلق وآن فقیر
در گور هم نخفت که بیدار عشق شد ۳

با قیمتی که انسان دارد بنیم جو
خود را فروخت هرکه خریدار عشق شد ۴

چون شوق دوست سلسله در گردنش فگند
حلاج گفت اناالحق و بر دار عشق شد ۵

سرمایه یی که مردم ازآن زر کنند سود
درپا فگن که دست تو بی کار عشق شد ۶

چیزی که بوی دوست ندارد اگر گلست
خارست نزد آنکه بگلزار عشق شد ۷

شاهان ملک را بغلامی همی خرد
آزاده یی که بنده احرار عشق شد ۸

هر روز روی دوست ببیند چو آفتاب
چشم دلی که روشن از انوار عشق شد ۹

از عشق نام لیلی و مجنون بماند سیف
خرم دلی که مخزن اسرار عشق شد ۱۰