شماره ۲۱۱ - دلبر من که همه مهر جمالش دارند

دلبر من که همه مهر جمالش دارند
هست چون آیت رحمت که بفالش دارند ۱

این هما سایه که مرغان سپید ارواح
حوصله پر زسیه دانه خالش دارند ۲

پادشاهی که زر سکه او مهر ومه است
نه اجیریست که خشنود بمالش دارند ۳

جان فدا کرده و از شرم بضاعت خجلند
تنگ دستان که تمنای وصالش دارند ۴

عاشقان گشته چو موسی همه دیدار طلب
کاشکی تاب تجلی جمالش دارند ۵

خلق بی دیده همه چیز ببینند چو چشم
گر در آیینه دل نقش خیالش دارند ۶

او بمعنی ملک و صورت انسان دارد
همچو ریحان که در اشکسته سفالش دارند ۷

لیلی من که جهانی چو منش مجنونند
خسروان حسرت شیرین مقالش دارند ۸

آل رخ بر سر یرلیغ چمن زآن زده اند
لاله وگل که مثال از رخ آلش دارند ۹

سیف فرغانی در عشق اگرش حالی هست
اهل معنی خبر از صورت حالش دارند ۱۰