هوش مصنوعی: این متن شعری عرفانی و اخلاقی است که بر اهمیت دوستی، عشق، آزادی دل از تعلقات دنیوی، و پرهیز از پیروی از اغیار تأکید دارد. شاعر از مفاهیمی مانند نور امید، عشق جاودانه، و ارزشهای اخلاقی سخن می‌گوید و مخاطب را به انتخاب راه درست و دوری از وسوسه‌ها دعوت می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، برخی از اشارات تاریخی و نمادین ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۲۵۲ - باز دریافتن دوست مرا چون خورشید

باز دریافتن دوست مرا چون خورشید
روشن است آینه دل بدم صبح امید ۱

تو سر از سایه خدمت مکش و بر اغیار
در فرو بند که در روز شب افتد خورشید ۲

دل آزاد باسباب و علایق مسپار
تخت هوشنگ بضحاک مده چون جمشید ۳

همت اندر طلب غیر پراگنده مدار
بهر زاغ سیه از دست مده باز سپید ۴

لوح عشاق ز اغیار کجا گیرد نقش
قلم اعلی محتاج نباشد بمدید ۵

در غم عشق گریزان دل خود را کآن هست
ظل طوبی و هوای دگران سایه بید ۶

گر ره عشق روی زود بمقصود رسی
می از آن جام خوری مست بمانی جاوید ۷

انتظاری برود، لیک نیاید هرگز
کس از آن مایده محروم و از آن در نومید ۸

چنگ لطفش بنوازش چو درآید یابد
زخمه از خنجر بهرام رباب ناهید ۹

سیف فرغانی بسیار سخن گفت و نبود
آن احادیث چو اخبار تو عالی اسنید ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۴۲۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۵۱ - هرکرا داد سعادت بلقای تو نوید
گوهر بعدی:شماره ۲۵۳ - روز عمرم بزوال آمد وشب نیز رسید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.