هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غزل‌گونه، با استفاده از تشبیهات و استعاره‌های زیبا، عشق و دلدادگی شاعر را به معشوق بیان می‌کند. شاعر خود را به پای معشوق فدا می‌کند و از جفاهای او شکایت نمی‌کند. همچنین، از عشق به عنوان نیرویی قدرتمند یاد می‌کند که می‌تواند دل را گرم و زنده کند.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عاشقانه عمیق و استفاده از استعاره‌های پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از ابیات اشاره به مفاهیمی مانند جفا و فداکاری دارند که برای سنین پایین‌تر ممکن است نامناسب باشد.

شماره ۲۹۹ - ایا بحسن چو شیرین بملک چون پرویز

ایا بحسن چو شیرین بملک چون پرویز
قد تو سرو روانست و سرو تو گل ریز ۱

بروزگار تو جز عاشقی کنم نسزد
بعهد خسرو چون کار خر کند شبدیز ۲

اگر ز لعل تو مستان عشق نقل خوهند
بخنده لب بگشا و شکر ز پسته بریز ۳

بزیر پای میاور چو خاک و برمگذر
مرا که نیست به جز دامن تو دست آویز ۴

گرم بتیغ برانی ز پیش تو نروم
نه من ز تو نه ز حلوا کند مگس پرهیز ۵

من شکسته گر از تو جفا کشم چه عجب
نه دست دفع بلا دارم و نه پای گریز ۶

کسی کز آتش عشق تو گرم گشت دلش
از آب گرد برآرد بآه دردآمیز ۷

بعهد حسن تو شد زنده سیف فرغانی
که مرده خفته نماند بروز رستاخیز ۸

از آن زمان که چو فرهاد بر تو عاشق شد
چو وجد گفته شیرین اوست شورانگیز ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۴۵۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۹۸ - دلبرا من از شراب عشق مخمورم هنوز
گوهر بعدی:شماره ۳۰۰ - ای ز شیرینی شده دام مگس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.