شماره ۳۵۷ - آنی که کس بخوبی تو من ندیده ام

آنی که کس بخوبی تو من ندیده ام
خورشید را چو روی تو روشن ندیده ام ۱

یا خود چو روی خوب تو رو نیست در جهان
یا هست و زاشتغال بتو من ندیده ام ۲

رنگی ز حسن در گل رویت نهاده اند
کندر شکوفهای ملون ندیده ام ۳

روی تو گلستان و دهان غنچه یی کزو
الا بوقت خنده شکفتن ندیده ام ۴

روی ترا بزینت وزیب احتیاج نیست
من احتیاج شمع بروغن ندیده ام ۵

گویی بتن که آب روان زو خجل شود
جان مجسمی که چنین تن ندیده ام ۶

از کشتنم بتیغ تو ای دوست حاصلست
ذوقی که در هزیمت دشمن ندیده ام ۷

خود را بکام خویش شبی از سر رضا
با چون تو دوست دست بگردن ندیده ام ۸

زآن سان که سیف بر کوی تو خوار ماند
خاشاک راه بر در گلخن ندیده ام ۹