شماره ۴۳۴ - در شهر بحسن تو رویی نتوان دیدن

در شهر بحسن تو رویی نتوان دیدن
از دل نشود پنهان روی تو بپوشیدن ۱

من در عجبم از تو زیرا که ندیدستم
از ماه سخن گفتن وز سرو خرامیدن ۲

هنگام بهار ای جان در باغ چه خوش باشد
بر یاد تو می خوردن بر بوی تو گل چیدن ۳

با پسته خندانت گر توبه کند شاید
هم قند ز شیرینی هم پسته ز خندیدن ۴

در ملکش اگر بودی مانند تو شیرینی
فرهاد شدی خسرو در سنگ تراشیدن ۵

در مذهب عشاقت آنراست مسلمانی
کورا نبود دینی جز دوست پرستیدن ۶

کردیم بسی کوشش تا دوست بدست آید
چون بخت مدد نکند چه سود ز کوشیدن ۷

تا دیده خود بینت با غیر نظر دارد
گر چشم ز جان سازی او را نتوان دیدن ۸

از تیغ جفای او اندیشه مکن ای سیف
تأثیر ظفر نبود از معرکه ترسیدن ۹