شماره ۵۵۱ - ای (که) تو جان جهانی و جهان جانی

ای (که) تو جان جهانی و جهان جانی
گر بجان و بجهانت بخرند ارزانی ۱

عشق تو مژده ور جان بحیات ابدی
وصل تو لذت باقی ز جهان فانی ۲

خوب رویان جهان کسب جمال از تو کنند
آفتاب ار نبود مه نشود نورانی ۳

زآسمان گر بزمین در نگری چون خورشید
غیر مه هیچ نباشد که بدو می مانی ۴

ماه در معرض روی تو برآید چه عجب
شب روان را چو عسس سخت بود پیشانی ۵

ظاهر آنست که در باغ جمال کس نیست
خوبتر زین گل حسنی که تواش بستانی ۶

از سلاطین جهان همت من دارد عار
گر تو یک روز گدای در خویشم خوانی ۷

شرمسارست توانگر ز زرافشانی خود
چون گدای تو کند دست بجان افشانی ۸

از چنین داد و ستد سود چه باشد چو بمن
ندهی بوسه، وگر من بدهم نستانی ۹

خسته تیغ غمت را ببلا بیم مکن
کشته را چند بشمشیر همی ترسانی ۱۰

سیف فرغانی از عشق بپرهیز و منه
پا در آن کار که بیرون شد از آن نتوانی ۱۱