شماره ۵۶۵ - ای نو عروس حسن ترا آفتاب روی

ای نو عروس حسن ترا آفتاب روی
مه را ز شرم عارض تو در نقاب روی ۱

بهر نظاره رخ چون ماه تو سزد
گر بر درت چو حلقه نهد آفتاب روی ۲

با ماه عارضت پس ازین آفتاب را
مانند سیل تیره نماید در آب روی ۳

ما چون ستاره ایم و تو خورشید و نور ما
از نور روی تست، ز ما بر متاب روی ۴

زآن ساعتی که دیده ببیداریت بدید
دیگر بچشم من ننموده است خواب روی ۵

از رویم آب رفت و ز باران اشک خود
هردم مرا چو آب شود پر حباب روی ۶

از شرم چهره تو عرق بر گل اوفتد
هرگه که شویی از عرق چون گلاب روی ۷

زلف تو آفتاب رخت را حجاب شد
خورشید را ز ابر بود در حجاب روی ۸

هرگز بود که بار دگر سیف بیندت
بر روی او نهاده تو مست خراب روی ۹

بر کف گرفته جامی زآن سان که مرد را
گلگون شود ز عکسش همچون شراب روی ۱۰