شماره ۵۷۲ - الا ای شمع دل را روشنایی

الا ای شمع دل را روشنایی
که جانم با تو دارد آشنایی ۱

چو دل پیوست با تو گو همی باش
میان جان و تن رسم جدایی ۲

گرفتار تو زآن گشتم که روزی
بتو از خویشتن یابم رهایی ۳

دلم در زلف تو بهر رخ تست
که مطلوبست در شب روشنایی ۴

منم درویش همچون تو توانگر
که سلطان می کند از تو گدایی ۵

مرادی نرگس مست تو می گفت
منم بیمار تو نالان چرایی ۶

بدو گفتم از آن نالم که هرسال
چو گل روزی دو سه مهمان مایی ۷

نه من یک شاعرم در وصف رویت
که تنها می کنم مدحت سرایی ۸

طبیعت عنصری عقلم لبیبی
دلم هست انوری دیده سنایی ۹

اگر خاری نیفتد در ره نطق
بیاموزم ببلبل گل ستایی ۱۰

من و تو سخت نیک آموختستیم
ز بلبل مهر و از گل بی وفایی ۱۱

ترا این لطف و حسن ای دلستان هست
چو شعر سیف فرغانی عطایی ۱۲

گشایش از تو خواهد یافت کارم
که هم دلبندی و هم دلگشایی ۱۳