خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عاشقانه و غزلی است که در آن شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق خود سخن می‌گوید و از عشق و انتظار برای وصال او می‌نالد. شاعر از توصیف‌های زیبا و استعاره‌های شاعرانه برای بیان احساسات خود استفاده کرده است.

محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن مناسب نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و مفاهیم عمیق عاشقانه نیاز به درک و بلوغ عاطفی دارد.

مشاهده کامل

شماره ۵۷۳ - ای شده حسن ترا پیشه جهان آرایی

ای شده حسن ترا پیشه جهان آرایی
عادت طبع من از وصف تو شکرخایی ۱

ماه را زرد شود روی چو در وی نگری
روز را خیره شود چشم چو رخ بنمایی ۲

یا بدان لب بده از وصل نصیب عشاق
یا چنان کن که چنین روی بکس ننمایی ۳

بوسه یی دادی و پس طیره شدی لب پیش آر
تا همانجا نهمش باز اگر فرمایی ۴

زانتظار شب وصل تو مرا روز گذشت
می ندانم که چرا منتظر فردایی ۵

بس که در آرزوی وصل تو چشمم بگریست
خواب را آب ببرد از حرم بینایی ۶

ای دل خام طمع آب برین آتش زن
چند بر خاک درش باد همی پیمایی ۷

ذره گم شده یی در هوس خورشیدی
قطره خشک لبی در طلب دریایی ۸

من ازین در نروم زآنک گروهی عشاق
روی معشوق بدیذند بثابت رایی ۹

بلبل از باغ چو بیرون نرود گل بیند
زاغ بر مزبله گردد چو بود هر جایی ۱۰

سیف فرغانی تا کی بتمنا گوید
بود آیا که خرامان ز درم باز آیی ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۵۷۲ - الا ای شمع دل را روشنایی
گوهر بعدی:شماره ۵۷۴ - دل در غم چون تو بی وفایی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.