شمارهٔ ۳ - اندرز

آسان گذران کار جهان گذران را
زیرا که جهان خواند خردمند جهان را ۱

پیراسته می دار به هر نیکی تن را
آراسته می خواه به هر پاکی جان را ۲

میدان طمع جمله فرازست و نشیب است
ای مرکب پر حرص فرو گیر عنان را ۳

جانست و زبانست زبان دشمن جانست
گر جانت بکارست نگهدار زبان را ۴

دی رفت و جز امروز مدان عمر که امید
بسیار بفرساید و برساید جان را ۵

پیش از تو جهان بودست آن کن که پس از تو
گویند نکو بود ره و رسم فلان را ۶