هوش مصنوعی:
شاعر از سپیدی موی خود و گذر زمان مینالد و با طنز بیان میکند که با کندن موهای سفید، موهای سیاه باقی میماند. او از ریش خود به عنوان موضوعی برای خنده یاد میکند و از ناتوانی در مقابله با گذر زمان سخن میگوید. در پایان، آرزو میکند که این داستان را به دوستانش برساند، اگر فرصت زندگی داشته باشد.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم فلسفی درباره گذر زمان و زندگی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از طنز و بیان غیرمستقیم نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شمارهٔ ۹۲ - شکوه از موی
پیوسته من از سپید مویی
حجام بروت کنده باشم ۱
تا می بکنم سپید مویی
ده موی سیاه کنده باشم ۲
با ریش چنین که من برآرم
سخت از در ریش خنده باشم ۳
با موی خودم چو برنیایم
با چرخ کجا بسنده باشم ۴
وین قصه به دوستان رسانم
گر بگذارند زنده باشم ۵
حجام بروت کنده باشم ۱
تا می بکنم سپید مویی
ده موی سیاه کنده باشم ۲
با ریش چنین که من برآرم
سخت از در ریش خنده باشم ۳
با موی خودم چو برنیایم
با چرخ کجا بسنده باشم ۴
وین قصه به دوستان رسانم
گر بگذارند زنده باشم ۵
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۵
۴۲۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۹۱ - ای جوانی تو را کجا جویم
گوهر بعدی:شمارهٔ ۹۳ - حقگزاری از خواجه مظفر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
