شمارهٔ ۱۴۴ - قطعه

ز اقبال تو شاها گفت خواهم
یکی مشروح دستی با دلالت ۱

من آن عدلم درین معنی به گفتار
که در گیتی بخوانندم عدالت ۲

مرا یاقوت خاتم سرخ روی است
از آن شادی نام با جلالت ۳

اگر یاقوت ها هم سرخ رویند
ولیکن سرفرویند از خجالت ۴

مرا فکرت چنین گفت و درین ریاب
به دانش می کند فکرت حوالت ۵

چنین دانم که دانش نه ز خود گفت
که از روح الامین بود این مقالت ۶

هر آنکو این سخن باور ندارد
ندارد جز ره جهل و ضلالت ۷

درستست این سخن نی مستحیل است
که ملکت را نباشد استحالت ۸