شماره ۳ - ای نگارین چون تو از خوبان کجاست

ای نگارین چون تو از خوبان کجاست
نیست کس را آنچه از گیتی تراست ۱

قد و روی و زلف سرو و ماه مشک
مشک پیچان ماه تابان سرو راست ۲

تا مرا مهر تو اندر دل نشست
از دل من بیش مهر کس نخاست ۳

ای نگار از طاعت تو چاره نیست
راست گویی خدمت خسرو علاست ۴

شاه مسعود آفتاب داد و دین
آنکه بر شاهان گیتی پادشاست ۵

از نهیبش ماه با رخسار زرد
وز شکوهش چرخ با پشت دوتاست ۶

خسروان را آب حوضش زمزم است
سرکشان را خاک قصرش کیمیاست ۷

شاه گردون همت گردون محل
خسرو دریا دل دریا عطاست ۸

از بقا و عز و دولت شاد باد
تا به گیتی دولت و عز و بقاست ۹