درباره مسعود سعد سلمان

مسعود سعد سلمان شاعر، خوش‌نویس، ادیب و اسب‌شناس دوره غزنویان در نیمه دوم قرن پنجم و آغاز قرن ششم هجری بود. بیشتر اشعار او در قالب قصیده و باقی آن‌ها به صورت رباعی و قطعه هستند.
مسعود سعد سلمان، در سال ۴۳۸ هجری به دنیا آمد .پدر مسعود فردی ثروتمند بود که به عنوان سفیر از سوی غزنویان به هند فرستاده شده بود. با اینکه اجداد مسعود اهل همدان بودند اما اربابان تذکره دربارهٔ زادبومش اختلاف نظر دارند. بنا به گفته محمد عوفی وی در همدان به دنیا آمده دولتشاه سمرقندی زادگاهش را جرجان می‌داند .واله داغستانی گوید که اصلش از همدان است ولی مدت‌ها در لاهور به سر برده‌است. غلام‌علی آزاده وی را اهل لاهور می‌داند و بدیع‌الزمان فروزانفر در سخن و سخنوران زادگاهش را لاهور نوشته‌است.

در ویکی پدیا بیشتر بخوانید

آثار ویدئویی و صوتی مرتبط با این منبع
شماره ۱ - ای ترک لاله رخ بده آن لاله گون شراب شماره ۲ - گفتم که چند صبر کنم ای نگار گفت شماره ۳ - ای نگارین چون تو از خوبان کجاست شماره ۴ - دیده گر در فراق خون بارد شماره ۵ - بدان دو عارض چون شیر و آن دو زلف چو قیر شماره ۶ - در دل چو خیره خیره کند عشق خار خار شماره ۷ - مرا روی تو ای نازنین نگار شماره ۸ - طعنه زنی که یار کنم دیگر شماره ۹ - ای گشته دل من به هوای تو گرفتار شماره ۱۰ - ای سلسله مشک فکنده به قمر بر شماره ۱۱ - آمد آهسته با کرشمه و ناز شماره ۱۲ - ای می لعل راحت جان باش شماره ۱۳ - در بزم پادشا نگر این کاروبار گل شماره ۱۴ - بدم دوش با آن نیازی به هم شمارهٔ ۱۵ - از زبان پادشاه شماره ۱۶ - به چشم دل همی بینم غم و تیمار جان ای جان شماره ۱۷ - بدرود همی کرد مرا آن صنم من شماره ۱۸ - غم بگذرد از من چو به من برگذری تو شماره ۱۹ - ای ترک ماهروی ندانم کجا شدی شماره ۲۰ - چو مه روی نیکو برآراستی شماره ۲۱ - تابنده ماه باز برآراستی شماره ۲۲ - ای آنکه به رخساره ارغوانی