غزل ۱۵۳ - آن سرو ناز کو که ببوسیم پای او

آن سرو ناز کو که ببوسیم پای او
روشن کنیم دیده به خاک سرای او ۱

او سر زناز خویش نیارد بما فرود
ما چون بنفشه سر بنهاده به پای او ۲

او را به جای ما به غلط گر کسی بود
ما را کسی نبود و نباشد به جای او ۳

او گر جفا و جور کند بر دلم چه باک
ما دل نهاده ای به جور و جفای او ۴

او گر رضای خاطر ما را نگه نداشت
ما بنده ایم خاطر ما و رضای او ۵

او گر گدای درگه خود را ز در براند
آیا کجا رود ز در او گدای او ۶

او گلبنی است تازه ز گلشن سرای جان
ابن حسام بلبل دستان سرای او ۷