بخش ۷۰ - تعزیت گفتن حکیم سوم

حکیم دوم چون لب از نطق بست
سیم این شکر طوطی آسا شکست ۱

که ای عرش بلقیس فرش درت
مه و مهر ازان خشت سیم و زرت ۲

سکندر اگر عمر بر باد داد
به اقبال تو ملکش آباد باد ۳

رسد بانگ ازین طارم زرنگار
که سخت است داغ جدایی ز یار ۴

وز آن سخت تر ناسپاسی بود
که بیرون ز یزدان شناسی بود ۵

به آن دامن یار ناید به کف
شود نیز مزد مصیبت تلف ۶

چه زیرک بود هر که زین درد سخت
کشد بر در صبر و آرام رخت ۷

نه تلخ از جزع گردد امروز و شور
نه از مزد ماند در آینده دور ۸

بحمدالله ای آگه از خوب و زشت
که باشد تو را آگهی در سرشت ۹

ز افراط و تفریط خاطر تهی
روی راست بر موجب آگهی ۱۰

همی رو بر این سیرت مستقیم
همی زی ز آفات گیتی سلیم ۱۱