هوش مصنوعی:
این متن شعری است که به توصیف یک شخصیت قهرمانی و ایدهآل میپردازد. شاعر از زیبایی، قدرت و لطافت این شخصیت سخن میگوید و آرزو میکند که دشمنانش به جای دوستانش آسیب ببینند. همچنین، شاعر به نمادهای جنگ و صلابت مانند زره و اسب اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق ادبی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات به جنگ و زخم ممکن است برای گروههای سنی پایین نامناسب باشد.
غزل ۲۰۲ - آنکه از آب حیات آزرده می گردد تنش
آنکه از آب حیات آزرده می گردد تنش
کی توان دیدن به روز جنگ غرق آهنش؟ ۱
آنکه بر دوشش گرانی می کند جیب قبا
چون روا دارد کسی بار زره بر گردنش؟ ۲
خوش نباشد در قبای آهنین آن سیمتن
ای خوش آن روزی که بینم در ته پیراهنش! ۳
آن تن پاک از لطافت هست چون آب حیات
غالبا موج همان آبست شکل جوشنش ۴
حیف باشد زخم تیر او به چشم دشمنان
چشم زخم دوستان بادا نصیب دشمنش! ۵
نعل بر شکل هلالی پای اسبش بوسه زد
کاشکی بودی هلالی نیز نعل توسنش! ۶
کی توان دیدن به روز جنگ غرق آهنش؟ ۱
آنکه بر دوشش گرانی می کند جیب قبا
چون روا دارد کسی بار زره بر گردنش؟ ۲
خوش نباشد در قبای آهنین آن سیمتن
ای خوش آن روزی که بینم در ته پیراهنش! ۳
آن تن پاک از لطافت هست چون آب حیات
غالبا موج همان آبست شکل جوشنش ۴
حیف باشد زخم تیر او به چشم دشمنان
چشم زخم دوستان بادا نصیب دشمنش! ۵
نعل بر شکل هلالی پای اسبش بوسه زد
کاشکی بودی هلالی نیز نعل توسنش! ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۳۹۶
این گوهر را بشنوید
خوانش
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۰۱ - آه! از آن ماه مسافر، که نیامد خبرش
گوهر بعدی:غزل ۲۰۳ - زبان او، که ندیدم ز تنگی دهنش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
