غزل ۲۵۹ - ای تو آرام دل و جان، از تو دوری چون کنم؟

ای تو آرام دل و جان، از تو دوری چون کنم؟
گر فتد دوری، معاذالله! صبوری چون کنم؟ ۱

از تو دوری بی ضرورت نیست ممکن، آه! اگر
قصه ای پیش آید و افتد ضروری چون کنم؟ ۲

محنت هجران کشم، یا تلخی هجران چشم؟
یک تن بیمار و چندین بی حضوری چون کنم؟ ۳

دور ازو جانم به لب، روزم به شب نزدیک شد
الله الله! چون کنم از دست دوری؟ چون کنم؟ ۴

من که دلتنگم، هلالی، بی رخ گلرنگ دوست
خوشدلی از دیدن گلهای سوری چون کنم؟ ۵