هوش مصنوعی:
این متن شعری است که از مفاهیمی مانند عشق، غم، مینوشی و رنجهای عاشقانه سخن میگوید. شاعر از دوری معشوق، نبود همدم برای گفتگوی دردهایش و تأثیر طبیعت بر احساسات خود مینالد. همچنین، به مضامین عرفانی و ارتباط با خدا نیز اشاره شده است.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مینوشی و غمهای وجودی ممکن است برای گروههای سنی پایینتر نامناسب باشد.
غزل ۳۶۶ - گر نیست جام گلگون، خوش نیست دور لاله
گر نیست جام گلگون، خوش نیست دور لاله
بی می چه نشئه خیزد؟ از دیدن پیاله
من نوح روزگارم، از گریه غرق توفان
کو همدمی که گویم درد هزار ساله؟
تا کی به ناز و شوخی لب را گزی به دندان؟
گل برگ نازکت را آزرده ساخت ژاله
قتل رقیب خود را با من حواله کردی
از دست من چه آید؟ هم با خدا حواله!
بر صفحه دل من ذکر می است و شاهد
عقد محبت آمد مضمون این پیاله
غمدیده ای، که خواند شرح غم هلالی
از خون دیده خود رنگین کند رساله
بی می چه نشئه خیزد؟ از دیدن پیاله
من نوح روزگارم، از گریه غرق توفان
کو همدمی که گویم درد هزار ساله؟
تا کی به ناز و شوخی لب را گزی به دندان؟
گل برگ نازکت را آزرده ساخت ژاله
قتل رقیب خود را با من حواله کردی
از دست من چه آید؟ هم با خدا حواله!
بر صفحه دل من ذکر می است و شاهد
عقد محبت آمد مضمون این پیاله
غمدیده ای، که خواند شرح غم هلالی
از خون دیده خود رنگین کند رساله
۷۴۲
این گوهر را بشنوید
خوانش
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۶۵ - تو را که جان منی، ساخت ناتوان روزه
گوهر بعدی:غزل ۳۶۷ - تا چند بهر کشتن ما جور و کین همه؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
